Atlas wina · Francja · France • Burgundy
Wapienne zbocza Côte d’Or
Burgundia leży w środkowo-wschodniej Francji, od Chablis na północy po Mâcon na południu. Jej sercem jest Côte d’Or, wąski pas wapiennych zboczy, na którym od stuleci każda działka winnicy ma własną nazwę i granice.
Treści edukacyjne dla osób pełnoletnich
Krajobraz i historia
Winorośl rosła w Burgundii już w czasach rzymskich, co potwierdzają znaleziska archeologiczne. Prawdziwy rozkwit przyniosło średniowiecze, gdy winnice przejęły klasztory: benedyktyni z Cluny (założonego w 910 roku) i cystersi z opactwa Cîteaux (od 1098 roku).
Cystersi uważnie obserwowali, że sąsiednie działki dają co roku inne owoce. Oddzielali je i otaczali murami, tworząc tzw. clos (winnice zamknięte murem). Największym z nich jest Clos de Vougeot, ukończony i obmurowany do 1336 roku.
W XIV i XV wieku Burgundią rządzili książęta z dynastii Walezjuszy, a Dijon było stolicą ich państwa. W 1395 roku książę Filip Śmiały nakazał wykarczować szczep Gamay, a za właściwy dla regionu uznał Pinot Noir. Po rewolucji francuskiej kościelne winnice sprzedano, a podziały spadkowe rozdrobniły je na bardzo małe parcele.
W 1936 roku pojawiły się pierwsze burgundzkie apelacje (AOC, chronione nazwy pochodzenia), oparte na granicach dawnych działek. W 2015 roku 1247 climats, czyli nazwanych działek Côte de Nuits i Côte de Beaune, wraz z Beaune i historycznym centrum Dijon wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Oś czasu
Mapa regionu
Klimat · Gleby · Szczep
Kontynentalny: zimy są mroźne, a lata ciepłe, czasem upalne. Pogoda bywa kapryśna, wiosną winnicom zagrażają przymrozki, a latem grad, dlatego każdy rok wygląda tu trochę inaczej.
Zbocza Côte d’Or są zwrócone na wschód i południowy wschód, więc wcześnie łapią poranne słońce. W chłodnym Chablis, by chronić pąki przed przymrozkiem, ustawia się w winnicach piecyki albo zrasza krzewy wodą, która zamarzając, tworzy ochronną warstwę lodu.
Côte d’Or to krawędź uskoku z okresu jury: warstwy wapieni i margli (skał wapienno-ilastych) powstałe na dnie dawnego morza. Na zboczu skały i ziemia mieszają się na krótkich odcinkach, dlatego sąsiednie działki mogą mieć zupełnie inne podłoże.
W Chablis dominuje margiel kimerydzki sprzed ok. 155 mln lat, pełen drobnych skamieniałych ostryg Exogyra virgula. W Mâconnais nad winnicami wznoszą się wapienne skały Solutré i Vergisson.
Burgundia to ojczyzna dwóch szczepów: czerwonego Pinot Noir i białego Chardonnay. Chardonnay zajmuje ok. 57% winnic regionu, a Pinot Noir ok. 34%. Badania DNA wykazały, że Chardonnay jest potomkiem Pinot i dawnego szczepu Gouais blanc.
Pinot Noir ma cienką skórkę i jest wrażliwy na pogodę, dlatego dobrze oddaje różnice między działkami. Uprawia się też biały Aligoté (ok. 6% winnic) oraz, głównie w Mâconnais, Gamay, ten sam, który w 1395 roku książę kazał usunąć z Côte d’Or.
Nazwy pochodzenia
AOC to francuskie oznaczenie chronionej nazwy pochodzenia. Określa obszar, dozwolone szczepy i zasady uprawy. To nazwy miejsc, nie marki ani konkretni producenci.
Mapa poglądowa: numery odpowiadają obszarom obok. Położenie przybliżone, środek każdego obszaru.
Kuchnia i tradycje
Tradycja
Od 1921 roku każdej jesieni Dijon zaprasza na Międzynarodowe Targi Gastronomiczne, jedno z największych takich wydarzeń we Francji. Region pokazuje na nich musztardę, sery, pierniki i przetwory z czarnej porzeczki.
Ciekawostka
1247Climats to małe działki o własnej nazwie i granicach, często znanych od stuleci. Wpis z 2015 roku obejmuje pas zboczy długości ok. 50 km na południe od Dijon.
Ilustrowaną kartę Wine Stories o Burgundii znajdziesz w DORÉ. Chętnie opowiemy przy niej o climats i historii regionu.
Strona ma charakter wyłącznie edukacyjny: opisuje krajobraz, historię i kulturę regionu. Jest przeznaczona dla osób pełnoletnich i nie zachęca do spożywania alkoholu.
