Klimat
ClimateKontynentalny, osłonięty przez Alpy: zimy są chłodne i suche, a lata ciepłe. Z południa docierają łagodniejsze, wilgotne masy powietrza znad Morza Liguryjskiego. Jesienią w dolinach, zwłaszcza nad Tanaro, zalegają gęste mgły, od których według popularnego wyjaśnienia wzięła się nazwa Nebbiolo (wł. nebbia, mgła).
Wzgórza o różnej wysokości i wystawie tworzą wiele mikroklimatów. Winnice leżą zwykle na wysokości 150–400 m n.p.m.; najcieplejsze, południowe zbocza zostawia się dla późno dojrzewających szczepów, które zbiera się często dopiero w październiku.
Gleby
SoilsLanghe to dawne dno morza. W miocenie, około 12–5 milionów lat temu, osadzały się tu warstwy, z których powstały margle wapienne (skały z wapienia i gliny) przeplatane piaskami. W Barolo i Barbaresco najczęściej spotyka się tzw. margle z Sant’Agata Fossili, a w okolicach Serralunga d’Alba i Monforte d’Alba gleby są zwięźlejsze, z wkładkami piaskowca.
Na lewym brzegu Tanaro, w Roero, gleby są młodsze (z pliocenu), bardziej piaszczyste i przepuszczalne; trafiają się w nich skamieniałe muszle. W Monferrato występuje pietra da cantoni, miękki piaskowiec, w którym wykuwano infernot.
Szczepy
GrapeNebbiolo to najważniejszy szczep Piemontu. Pączkuje wcześnie, a dojrzewa bardzo późno, dlatego potrzebuje najlepszych zboczy. Na północy regionu, wokół Novary i Vercelli, nazywa się go Spanna, a w lombardzkiej Valtellinie Chiavennasca.
Najczęściej uprawianym szczepem regionu jest czerwona Barbera; popularne jest też Dolcetto. Wśród białych szczepów najważniejsze są Moscato Bianco z okolic Asti i Canelli, Cortese z Gavi oraz Arneis z Roero, którego nazwę w dialekcie piemonckim tłumaczy się jako „urwis”.
